KAIST, Korea Institute of Science and Technology (KIST) ve Seoul National University of Science and Technology (SEOULTECH) araştırmacıları, makine öğrenmesiyle optimize edilen ve DLP 3D baskıda işlenebilen yüksek esneklikli bir elastomer geliştirdi. Malzeme kendi başlangıç uzunluğunun altı katından fazla uzayabiliyor ve ekip tarafından pnömatik bir yumuşak robotik el üzerinde gösterildi.
Çalışmanın temel problemi, fotopolimer reçinelerde baskı kabiliyeti ile nihai mekanik performans arasındaki dengeydi. DLP için reçinenin ışıkla hızlı ve kontrollü biçimde kürlenmesi, uygun viskozitede olması ve katman geometrisini koruması gerekiyor. Yüksek uzama ve dayanım sağlayan formülasyonlar ise çoğu zaman baskı sürecini zorlaştırabiliyor.
Araştırmacılar bu çok değişkenli alanı yalnızca deneme-yanılma yoluyla taramak yerine 33 farklı elastomer formülasyonundan elde edilen verilerle bir makine öğrenmesi modeli oluşturdu. Model; bileşim, viskozite, kürlenme davranışı ve mekanik özellikler arasındaki ilişkileri öğrenerek yeni bir reçine bileşimi önerdi. Çalışmada seçilen formülasyon, farklı akrilat ve metakrilat bileşenlerinin yüzde 50:30:16:4 kütle oranındaki kombinasyonuna dayanıyor.
Ortaya çıkan elastomer yüzde 600’ün üzerinde uzama sergilerken DLP ile karmaşık geometriler halinde üretilebildi. Araştırma ekibi malzemeyi, hava basıncıyla hareket eden parmaklara sahip yumuşak robotik el üretiminde kullandı. Demonstrasyonda el; yumurta benzeri hassas nesneleri kavrarken yaklaşık 1 kilogramlık bir şişeyi de kaldırabildi.
Bu sonuç, yapay zekanın yalnızca baskı parametrelerini ayarlamak için değil, doğrudan yeni AM malzemelerinin formülasyonunu tasarlamak için kullanılabileceğini gösteriyor. Formülasyon uzayı büyüdükçe her olası karışımı laboratuvarda denemek zaman ve maliyet açısından güçleşiyor. Veriye dayalı modeller, aday sayısını azaltarak deneysel doğrulamayı daha hedefli hale getirebilir.
Yüksek uzamalı ve geometrik olarak özelleştirilebilir elastomerler; yumuşak robotik, giyilebilir cihazlar, kişiye özel medikal ürünler ve insan-makine arayüzlerinde kullanılabilir. Bununla birlikte çalışma henüz araştırma düzeyinde. Uzun dönem yorulma, çevresel yaşlanma, biyouyumluluk, seri üretim tekrarlanabilirliği ve reçinenin ticari ölçeğe taşınması gibi konular ayrıca doğrulanmalı.
Kurumun yeni demonstrasyon duyurusu 31 Ağustos ve 1 Eylül gündeminde öne çıksa da temel hakemli çalışma 4 Haziran 2026’da Nature Communications dergisinde yayımlandı. Bu nedenle gelişme yeni bir bilimsel keşiften çok, daha önce yayımlanan malzeme platformunun uygulamalı robotik gösterimi olarak değerlendiriliyor.